8 Şubat 1921 Karacaköy doğumlu olan Kemal Kafalı lise öğrenimini Kabataş Lisesinde, yüksek öğrenimini İstanbul Üniversitesi Matematik Bölümü ve İTÜ Makine Fakültesi Gemi Bölümünde Yüksek Mühendis olarak 1948 yılında tamamlamıştır.İngiltere Newcastle Üniversitesinin doktora derecesini alan Kemal Kafalı 1948’de İTÜ Makine Fakültesi asistanı, 1953’de doçent ve 1962’de aynı fakültede profesör olmuştur. 1950-1952 yılları arasında Dumbarton (İngiltere) model deney havuzunda araştırma asistanlığı ve Durham Üniversitesi King’s College’da doktora çalışması yapan kemal Kafalı 1954’de kurucusu olduğu Gemi Mühendisleri Odası’nın 10 yıl Genel Sekreterliğini yapmıştır.

Kemal Kafalı, 1957 – 1959 yılları arasında Massachusets Instutie of Technology (MIT)’de misafir araştırmacı olarak çalışmalarını sürdürmüştür. 1969-1980 yılları arasında Deniz Harp Okulunda, 1968-1974 yılları arasında ise Yıldız D.M.M.A.’da öğretim üyeliği yapmıştır. İstanbul Teknik Üniversitesi’nde 1968 – 1970 yılları arasında Makine Fakültesi Dekanı; 1973-1984 yılları arasında Gemi Enstitüsü Müdürü; 1973 – 1974 yıllarında Rektör Yardımcısı; 1974 – 1977, 1980 – 1982 ve 1982 – 1987 yılları arasında da Rektör olarak görev yapmıştır.

1980-1995 yılları arasında Deniz Kuvvetleri Seyir-Hidrografi İcra Kurulu Üyeliğinde bulunan Kemal Kafalı 1969-1971 yıllarında TÜBİTAK Danışma Kurulu Üyesi, 1971-1977 yıllarında TÜBİTAK Bilim Adamı Yetiştirme Grubu Üyesi ve 1982-1987 TÜBİTAK Bilim Kurulu Üyesi ve Başkanı olarak görev yapmıştır.

08.02.1988 tarihinde İTÜ’den emekli olan Kemal Kafalı başta İTÜ Vakfı olmak üzere, 10 ayrı vakfın kurucu üyesi olup, 1984-1998 tarihleri arasında İTÜ Vakfının başkanlığını yapmış, 12 Mayıs 1999’da ise İTÜ Vakfı’nın Onursal Başkanlığına seçilmiştir. Kemal Kafalı emekli olduktan sonra, Yıldız Teknik Üniversitesi ve İTÜ Gemi İnşaat ve Deniz Bilimleri Fakültesinde öğretim üyesi olarak ders vermeyi sürdürmüş ve Doğuş Üniversitesi’nin Mütevelli Heyetinde yer almıştır.

Prof. Dr. Kemal Kafalı 13 Eylül 2008 tarihinde vefat etmiştir.

Ülkemizin en kültürlü ve çok cepheli müzik adamlarındandı. Çocuk yaşında, büyük akrabalarından Eyyûbi Mustafa (Sunar) Bey'den aldığı keman dersleriyle başladığını anlattığı müzik yolculuğu, aslında yerli İstanbul ailelerinin günlük atmosferi içinde doğal olarak bulunan bir paylaşım biçiminin şekillenmesiydi. Gençlikte müziğin farklı dallarına, edebiyat ve felsefeye yönelen Özüstün, bir yandan dünya müziğini izlemekte, bir yandan Üsküdar Musiki Cemiyeti de dahil yerli müzik ortamlarından kopamamaktadır. İktisat Fakültesi'nde okumuş, fikir kulüplerinden kopmamış, o yıllardaki yakın arkadaşlarından Arif Mardin ve Sina Kabaağaçlı'yla sürekli kendilerini geliştirmişlerdir. Fransızca ve İngilizceyi erken yaşta öğrenmesi, dünyayı takip etmesine de olanak vermiştir.

TRT'de tonmaister olarak önemli kayıtların aranan ismi olur. Berklee College of Music'ten ders ve sınav bantlarını Türkiye'den göndererek mezun olmuş bir cazcıdır. Caz aranjmanları yapmanın yanı sıra, 'kemani'liğini ihmal etmez. O dönem 'piyasa'sının kalbinde yer alır, Zeki Müren ve Nesrin Sipahi gibi ses starlarının başkemancısı olarak görülür. Türk Müziği Devlet Konservatuvarı'nın kuruluşundan (1975), emekli edildiği 2005'e dek Türk müziği nazariyatı ve müzikoloji öğretmenliğiyle müzik düşünce hayatının beyinlerinden biri olarak tartışılmaz alan kaplar.

Özüstün sözel kültürün üniversiteye intisabının müzik alanındaki en önemli temsilcilerindendi. Onda hem geleneğe saygıyı, hem de yeniliği, açıklığı, komplekssizliği görürdünüz. Türk müzik nazariyatının ve tarih yazımının çağdaş bir dile kavuşacağı bir gün olacaksa eğer, iddia ediyorum ki bu mayada hatırı sayılır bir Yavuz Özüstün etkisi vardır. Caz aranjmanı yaparken Dellalzâde'yi düşünebilen, geleneksel bahislerde alenen 'muhafazakâr' ve en önemlisi soran ve sizin sorularınızı da bulmanızı telkin eden kaç müzik adamı sayabilirsiniz, soruyorum.

Eski deyimle, onun 'rahle-i tedrisinden' geçmiş her müzikçinin dünyayla, ülkeyle, sanatla meselesi vardır. Maalesef yalnızdı ama onun varlığını bilenlere yalnız olmadığını hissettiriyordu. Nur içinde yat, Yavuz hoca.

6 Ekim 1923' de İstanbul, Beşiktaş'ta doğdu. Babası İbrâhim İçli, Annesi Zekiye İçli'dir. Nimet ve Ümran adında iki kız Kardeşi vardır. 1927 yılında Babasının Susurluk Borasit Mâdeni'nde görev almasıyla, ilkokulu Susurluk'ta, Ortaokulu ve Liseyi Balıkesir'de yatılı olarak okudu.

1949 yılında İstanbul Tıp Fakültesi'ni bitiren İçli, askerliğini Çankırı Piyâde Atış Okulu tabibi olarak yaptıktan sonra (1950), 1953 yılına kadar İstanbul'da özel bir hastanede ve bir şirkette çalıştı. Daha sonra Susurluk Belediye Tabibi, Susurluk Şeker Fabrikası Tabîbi ve Borasit Madeni Tabîbi olarak 1961 yılına kadar Balıkesir'de bulundu.

1961 yılında tekrar İstanbul'a yerleşerek bir müddet özel sektörde çalıştıktan sonra, 1967 yılında Sosyal Sigortalar Kurumu İstanbul Hastanesi'nde görev aldı. 1981 yılında bu hastanede Başhekim Yardımcılığı vazîfesinden ayrılarak İstanbul Devlet Türk Mûsikîsi Konservatuarı'nda sanatçı öğretim görevlisi ve başkan yardımcısı oldu. Konservatuar' ın İstanbul Teknik Üniversitesine bağlanması üzerine 1986 yılında Profesör ünvânı alan İçli, Komposizyon Bölümü Başkanlığına tâyin edildi.

Selahattin İçli 1955 yılında Pınar (Atasay) İçli ile evlendi.1958'de doğan oğlu Murad İçli, 1981'de Nilüfer (Sayder) İçli ile evlendi. İçli, Sine ve Berk adında iki torun sâhibidir.

Selahattin İçli'nin müzik ile yakınlığı çocukluk yıllarında Babası İbrâhim İçli'nin etkisi ile başlamıştır. Hem anne, hem baba tarafından kardeş çocukları olan Udi bestekar Şerîf İçli ve İbrâhim İçli, 1914 yılında Beşiktaş Mûsikî Kulübü'ne devam etmeye başlarlar. Neyzen İhsan Bey'in hoca olduğu bu ocaktan yetişenler arasında Hakkı Derman da vardır. Babasının müziğe olan alâkası ve zengin repertuarı sebebiyle, oğlu Selahattin'in kulağı daha çocukluk yaşlarından itibaren Türk Mûsikîsi'nin klâsik ve güncel eserleriyle doldu. Böylece; ilk gençlik yıllarında kendisini bestekârlığa götürecek önemli temel unsur sayılabilecek oldukça geniş bir repertuara sahip olmuştur.

Lise öğrenimi sırasında müziğin birçok bilgilerine henüz yeteri kadar sâhip olmamakla birlikte, bâzı beste denemeleri yapan İçli, ilk şarkısını 17 yaşında besteledi. Güftesi, Fâruk Nafiz Çamlıbel'in "Hıyâban" isimli şiirinden alınan Hüseynî makâmındaki bu şarkının Şerîf İçli tarafından beğenilmesi, Selahattin'i yeni besteler yapma alanında daha büyük bir şevkle çalışmaya sevk etti.

1942 yılında büyük hayranlık duyduğu ve babasının da yakın arkadaşı olan Selahattin Pınar'la tanıştı. Kendisini hem seven, hem de teşvik eden Selahattin Pınar'ı yıllarca hemen her hafta evinde ziyaret ederek O'nun bestekarlık konusundaki bilgi ve görüşlerinden feyz almaya çalıştı.

Üniversite öğrenimi, Tıp Fakültesindeki derslerinin yanı sıra, Selahattin İçli'nin mûsikî üzerinde yoğun olarak çalıştığı bir eğitim devresi oldu. Kuruluşundan itibaren (1943) on yıl kadar İstanbul Üniversitesi Korosu'nda bulundu ve Kanuni Ekrem Karadeniz'in özel derslerine devam etti. Bu dönemde, bir çok müzik çalışmalarına ve konserlere sesi ve sazı (ud) ile de katıldı.

17 yaşından itibaren müzikte bestecilik alanını seçen ve faaliyetini yoğun olarak hep o yönde sürdüren Selahattin İçli'nin çeşitli ansiklopedi, gazete ve mecmualarda makale, fıkra, araştırma ve eleştiri türünden 400'ün üzerinde yazısı yayınlanmıştır.

1998 yılında "Devlet Sanatçısı" olan İçli, hâlen mûsikî çalışmalarına devam etmektedir.

İlk ve orta öğrenimini Gaziantep'te tamamladı. Yüksek öğrenimini Ankara İktisadi ve Ticari İlimler Akademisi'nde yaptı. İlk kamu görevine 1976 yılında Gaziantep'te Birleşmiş Milletler Projesi çerçevesinde kurulan Küçük Sanayi Geliştirme Projesi (KÜSGEM)'de yönetci olarak başladı.

1977 - 1980 yılları arasında Orta Doğu Teknik Üniversitesi Gaziantep Kampüsü'nde Genel Müdür Yardımcılığı, 1980 - 1983 yılları arasında DPT Müsteşarlığı'nda Daire Başkanlığı görevinde bulundu. 20 Mayıs 1983 tarihinde, Anavatan Partisi'nin kurucuları arasında yer alarak, Merkez Karar ve Yönetim Kurulu Üyeliği'ne seçildi. 8 Haziran 1983 yılında Anavatan Partisi Genel Sekreteri olan Mustafa Taşar, 6 Kasım 1983'de 17. Dönem Gaziantep Milletvekili olarak TBMM'ye girdi.

Avrupa Ekonomik Topluluğu Karma Parlamento Grubu Üyeliği, Türk-ABD Parlamentolararası Dostluk Grubu Başkanlığı görevlerinde bulundu. 24 Haziran 1987'de Anavatan Partisi Genel Sekreterliği'nden istifa etti. 13 Haziran 1988 tarihine kadar ANAP Genel Başkan Danışmanlığı yaptı. 18. Dönem Ankara Milletvekili olarak Parlamento'da bulundu. 47. Ve 48. Türkiye Cumhuriyeti Hükümetlerinde Devlet Bakanı olarak görev aldı. Bakanlık göreviyle birlikte, ANAP Genel Sekreterliği görevini yürüttü.

20. Dönemde Gaziantep Milletvekili olara Türkiye Büyük Millet Meclisi'ne giren Mustafa Taşar, 53. Hükümet'te Çevre Bakanı, 55. Hükümet'te Tarım ve Köyişleri Bakanlığı görevlerinde bulundu. 21. Dönemde tekrar Gaziantep Milletvekili olarak TBMM'ye giren Mustafa Taşar, ANAP Genel Başkan Yardımcısı sıfatıyla, partinin Siyasi İşler ve Koordinasyon Başkanlığı ve Genel Başkanvekili görevini yürüttü. 57. Cumhuriyet Hükümeti'nde Turizm Bakanı olarak görev aldı.